Η θεωρία του γκρι ατόμου

MK III

Η θεωρία του γκρι ατόμου (grayman) άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλής στο χώρο της επιβίωσης τις τελευταίες δεκαετίες. Ωστόσο, οι ρίζες της είναι πολύ παλαιότερες και είναι μία θεμελιώδη αρχή σε κάθε είδους επιχείρηση υπό κάλυψη. Αυτό που διδάσκει η θεωρία αυτή είναι πως να μη ξεχωρίζεις από το πλήθος (δηλαδή να μην είσαι στα άκρα, όπως το άσπρο ή μαύρο), αλλά να κινείσαι απαρατήρητος/απαρατήρητη. Ιδανικά θέλεις να είσαι τόσο συνηθισμένος που κανένας δε θα θυμάται καν ότι σε είδε γιατί απλά δεν υπήρχε τίποτα να του τραβήξει τη προσοχή.

Τα πλεονεκτήματα αυτής της θεωρίας έρχονται σε διάφορες καταστάσεις όπου δε θέλεις να εντοπιστείς. Σκεφτείτε μία κατάσταση επιβίωσης όπου είστε καλύτερα προετοιμασμένοι από το μεγαλύτερο σύνολο αλλά δε θέλετε να φανεί αυτό, ή μία περίπτωση κρατικής καταστολής που αναζητούν άτομα με τις ικανότητες σας, ή μία κατάσταση ομηρίας, ή σε μία ξένη εχθρική χώρα, κτλ. Με το να γίνεσαι ένα με το πλήθος αποφεύγεις πολλούς κινδύνους σε τέτοιες ακραίες περιπτώσεις και εκεί χρησιμεύει αυτή η θεωρία.

Ο πρώτος κανόνας για να μετατραπεί κανείς σε γκρι άτομο (grayman) είναι η παρατήρηση και προετοιμασία. Μελετήστε τι ρούχα φοράει ο κόσμος στη συγκεκριμένη περιοχή, τι συνήθειες έχει, τι μέσα μεταφοράς χρησιμοποιεί, πως συμπεριφέρεται, κτλ. Μετά το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να αντιγράψετε όσο περισσότερα γίνεται.

Ο δεύτερος κανόνας της θεωρίας είναι η αποφυγή του να τραβάμε τη προσοχή. Είτε αυτό είναι ο τρόπος που κινούμαστε, συμπεριφερόμαστε, κάτι που φοράμε επάνω σας (π.χ. ρούχα με λογότυπα είναι πιθανότερο να τραβήξουν τη προσοχή απ’ότι ρούχα χωρίς οποιοδήποτε σχέδιο), κτλ. Πρέπει συνειδητά να προσέχουμε ώστε τίποτα από αυτά να μη τραβάει τη προσοχή οποιονδήποτε ατόμων. Με απλά λόγια, να γίνουμε ο πιο βαρετός άνθρωπος που υπάρχει στο δρόμο. Ο λόγος είναι ότι δε θέλουμε να θυμάται κανείς κάτι για εμάς άρα δε θέλουμε κανενός τη προσοχή επάνω μας.

Ο τρίτος και τελευταίος κανόνας είναι να εφαρμόσουμε ότι μάθαμε από τους δύο προηγούμενους στην εμφάνιση και συμπεριφορά μας ώστε να γίνουμε γκρι άτομα. Δηλαδή άτομα που δεν τραβούν τη προσοχή κανενός και μπορούν να μετακινούνται χωρίς να τα προσέχει κανείς.

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα ως γκρι άτομο είναι να κινείστε με σκοπό. Δηλαδή, όταν περπατάτε, οδηγείτε, κτλ. να συμπεριφέρεστε λες και έχετε κάνει αυτή τη διαδρομή χίλιες φορές, ακόμα και εάν έχετε κυριολεκτικά χαθεί. Πρέπει να βγάζετε σε έναν εξωτερικό παρατηρητή την αίσθηση ότι είναι φυσική η παρουσία σας σε αυτό το χώρο.

Όπως μπορείτε εύκολα να καταλάβετε, τα παραπάνω αντικείμενα απαιτούν αρκετή εμπειρία και εξάσκηση. Έπειτα από ένα διάστημα θα παρατηρήσετε ότι εάν εφαρμόζετε τη θεωρία του γκρι ατόμου, τότε θα σας γίνει συνήθεια. Μία καλή συνήθεια κατά τη προσωπική μας άποψη. Αλλά για να φτάσει να σας γίνει συνήθεια χρειάζεται να αφιερώσετε αρκετό χρόνο και συγκέντρωση κατά το πρώτο διάστημα.

Όπως με όλα τα πράγματα όμως, έτσι και εδώ υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου το να είμαστε «γκρι» μπορεί να μας βάλει σε μεγαλύτερο κίνδυνο από το να μην είμαστε. Αυτό το ζήτημα θα παρουσιάσουμε στο παρόν άρθρο.

Η εναλλακτική επιλογή μας είναι αντί για «γκρι» να είμαστε αυτό που ονομάζεται στο χώρο της ασφάλειας ως «σκληρός στόχος». Δηλαδή κάποιος στόχος που με μία πρώτη εκτίμηση φαίνεται πάρα πολύ προετοιμασμένος και έτοιμος για να δώσει σκληρή μάχη, άρα πιο δύσκολος στόχος από τους γύρω του (π.χ. πιο γυμνασμένος, πιο καλά εξοπλισμένος, πιο επιθετικός, πιο παρατηρητικός, κτλ.). Αυτό έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με τη «θεωρία του γκρι ατόμου» αλλά έχει και αυτό τις εφαρμογές του.

Ένστολοι
Είτε μιλάμε για Σώματα Ασφαλείας είτε για Ένοπλες Δυνάμεις, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο κρατικό τομέα υπάρχουν επαγγέλματα όπου τα στελέχη τους είναι ένστολα. Οπότε η θεωρία του γκρι ατόμου αυτομάτως ακυρώνεται. Δε μπορεί ένα τέτοιο άτομο να μη ξεχωρίζει από το πλήθος. Άρα σε αυτή τη περίπτωση θέλουμε να είμαστε «σκληρός στόχος». Όσο πιο επιβλητική παρουσία έχουμε σε αυτή τη περίπτωση τόσο μικρότερες πιθανότητες έχουμε να γίνουμε θύμα.

Περιοχές υψηλής εγκληματικότητας
Μία άλλη περίπτωση είναι γνωστές περιοχές με υψηλή εγκληματικότητα. Είτε αυτό είναι κράτη, είτε συγκεκριμένες περιοχές σε ένα κράτος, ένα είναι σίγουρο. Ότι υπάρχουν κακοποιοί που κάθε λεπτό αναζητούν το επόμενο θύμα τους. Σε τέτοιες περιπτώσεις το να είμαστε γκρι μας κάνει πιο ευάλωτους στο να υποθέσουν οι κακοποιοί ότι είμαστε εύκολα θύματα. Αντίθετα, ως «σκληροί στόχοι» έχουμε μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης καθώς οι εγκληματίες στρέφονται στους πιο εύκολους στόχους.

Εμφανισιακές διαφορές
Εάν ένας λευκός δυτικός άνθρωπος πάει για παράδειγμα σε μία ασιατική χώρα τότε αυτομάτως ξεχωρίζει από το πλήθος. Το ίδιο και εάν πάει σε μία αφρικανική χώρα, ή το αντίστροφο. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι πιθανότητες να μπορέσει να αναμειχθεί με το πλήθος κάποιος ως «γκρι» άτομο είναι ανύπαρκτες. Οπότε, και εδώ είναι προτιμότερο να μετατραπεί σε ένα «σκληρό στόχο» ώστε να μειώσει τις πιθανότητες επιθέσεων.

Προσωπικό ασφαλείας
Αρκετές φορές το προσωπικό ασφαλείας έχει ρόλο συλλογής πληροφοριών, παρατήρησης, και έγκαιρης ενημέρωσης για απειλές. Δηλαδή, εργασία υπό κάλυψη. Σε αυτές τις περιπτώσεις ασφαλώς και θέλουμε να είμαστε «γκρι». Ωστόσο, όταν η θέση του προσωπικού προδίδει την ιδιότητα του, τότε θέλουμε να είμαστε «σκληροί στόχοι» ώστε η εμφάνιση και μόνο να αποτελεί ήδη ένα αποτρεπτικό στοιχείο για τον υποψήφιο επιτιθέμενο.

Όπως βλέπετε, η θεωρία του «γκρι» ατόμου είναι εξαιρετική για πάρα πολλές περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν μερικές περιπτώσεις όπου το να είμαστε «σκληροί στόχοι» είναι προτιμότερο για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε μία ακόμα ημέρα. Αν γνωρίζετε και άλλες περιπτώσεις που ίσως να μας διέφυγαν σας παρακαλούμε να τις προσθέσετε στα σχόλια του άρθρου.

Πηγή:defensegr.wordpress.com

Tagged